با تشکر از شما می خوام بگم: اگه میشه منو تنها بذارید

سلام.

این آخرین پست که می نویسم.دیگه نمی خوام بنویسم.واسه همیشه از این وبلاگ میرم.

از همتون ممنونم.سعی می کنم بهتون سر بزنم.هر وقت آپ کردید به آی دی من آف بذارید

و منو خبر کنید.آی دی من : eikash_nemididamet            حتما خبرم کنید.دوستتون دارم.

 

از روزگار دلم گرفته.

                           از این تکرار دلم گرفته.

                                                         دلم می خواد گریه کنم.

                                                                                          بارون ببار٬ دلم گرفته.

 بودم و کسی پاس نمی داشت که هستم

                                                          باشد که نباشم و بدانند که بودم

 

خداحافظ.

دزد

سلام به همه دوستای خوبم.چهارشنبه مورخ ۱۱/۵/۸۵ بود که از تهران اومدم شمال.گفتم یه سری به وبلاگم بزنم.یه دفعه با یه چیز عجیب رو به رو شدم. متن زیر .این متن نوشته ی من نیست. 

 نمی دونم چی بگم. 

**********************************************************************

سلام به تمام دوستان عزیز و سلام عالی به دروغ گو

وب لاک قشنگی هست

این همه وقت روی این خیلی سخته

دلمم نیومد این وب لاکو ببندم

قشنگه ولی مواظبش باش

و ضمناْ بهش دل نبند چون همه دروغ می گن ژس دل بستن نداره

قربونت یه منتظر

اين فقط عشق كه هر روز به رگهام خون ميرسونه

سلام.

می خوام براتون یه داستان بنویسم.

روز تولد یه پسره بود.اون هم با دوست دخترش قرار میذاره تا با هم باشن ودختره هم واسه پسره یه هدیه میاره.یه قاب عکس که متشکل از دو تا قلب بود که توی هر کدوم از قلب ها یه عکس قرار می گیره.یه پسر و دختره عروسکی هم بودن که هرکدوم به یکی از قلب ها نگاه می کردن.قلبی رو که عروسک پسر نگاه می کرد جای عکس دختره بود و قلبی رو هم که عروسک دختر نگاه می کرد ٬ جای عکس پسره بود.اون دو تا قرار گذاشتن تا بعد از ازدواج ٬عکساشون رو بذارن توی قاب عکس.

اون دو تا خیلی همدیگه رو دوست داشتن  و عاشق هم بودن و تنها مرگ بود که اون ها رو از هم جدا می کرد.

الآن  اون دو تا زنده هستن و از هم جدا شدن.وهیچ وقت اون قاب عکس از عکس های اون دو تا پر نمیشه.

۵ مرداد ۸۵ ٬ تولد ۲۰ سالگیه منه. 

                 ****

لب های غنچه ی تو٬گلهای باغمه

بوسه های گرمت ٬ آتیش داغمه

 

وقتی مست میشه اون چشات٬غصه میشینه تو نگات

میمیرم واسه یه بوسه از لبات٬آخ نگو که نمیشه

واقعیت جامعه یا حرفای بی ادبی؟؟؟

سلام.

دوشنبه بود.۱۹ تیر ۱۳۸۵ . وقت اذان ظهر.وضو گرفتم و رفتم نماز خونه ی وزارت دفاع.خسته بودم.وقتی وارد نمازخونه شدم ٬روزنامه ای که صفحاتش از هم جدا شده بود وبرای مطالعه به دیوار چسبونده بودن٬نظر من رو جلب کرد.روزنامه ی جمهوری اسلامی.دختر فرانسوی قصد ورود به حیاط مدرسه رو داره اما ....

یاد دختر های ایران خودمون افتادم.مخصوصا تهران.

 

پوشیدن مانتوی سفید وسوتین مشکی در زیر مانتو.

مانتوی خیلی خیلی کوتاه به همراه شلوار جین فاق کوتاه وتنگ.

شلوار برمودا به توان ۲

روسری که چه عرض کنم بهتر بگم دستمال سفره خونه.(از بس کوچیکه).

و ....

توی یه سایت معتبر خوندم که استفاده از لوازم آرایشی و به اصطلاح بهداشتی٬انجام جراحی بینی وجراحی لایپوساکشن برای کوچک یا بزرگ کردن گونه ٬سینه و لب وافتادگی پلک٬دوختن پرده ی بکارت در بین دخترهایی که در سنین ازدواج قرار دارن و..... در میان دختران و زنان ایرانی روز به روز رو به افزایشه.

 

  

این نا بسامانی حتی به مراکز فرهنگیمون هم رسوخ کرده.

چند وقت پیش برای دیدن فیلم سوغات فرنگ وارد یکی از سینما های تهران شدم.

وقتی برق ها خاموش شد ٬چشمتون روز بد نبینه     شاهد لسبیان (همجنس گرایی دختران)خیلی خیلی شدید ۲ تا دختر بودم.   بقیه اش بماند...

 

 این هم از وضع مراکز فرهنگیمون.

خدایا چشمامون رو از دیدن این همه زیبایی محروم نکن.

 در ضمن ٬این وبلاگ دیگه داره نفس های آخر رو میزنه.می خوام با یه نفر یه وبلاگ ۲ نفره بزنم.می خوام یه جایی آروم بتونم از زندگی خصوصیم حرف بزنم.دوست ندارم کسی از آشنایان آدرس اون وبلاگم رو داشته باشه.

تو این مدت از مهسا هم تشکر می کنم که اومدو چند بار آپ کرد.

اون هایی هم که فکر می کنن می خوام با مهسا یه وبلاگ جدید بزنم ٬سخت در اشتباه هستن.

اون شخص مونث هست ولی مهسا نیست.

حالا که داریم رو به آزادی پیش میریم٬امیدوارم یه روز اونقدر پیش بریم که بتونیم مثل این کوچولو ...

خداحافظ.

 

از من می پرسید که چگونه دیوانه شدم....

اگر گاهي ندانسته به احساس تو خنديدم و يا از روي خودخواهي فقط خود 

 

را قشنگ ديدم اگر از دست من در خلوت خود گريه مي كردي اگر بد كردم و هرگز

 

 به روي خود نياوردم اگر تو مهربان بودي و من نامهربان بودم براي ديگران بهار و براي

 

 تو خزان بودم اگر تو با تحمل گله از خودخواهي ام كردي اگر زجري كشيدي تو گاهي از زبان من

 

 اگر رنجيده خاطر گشتي از لحن بيان من

 

گناهم را ببخش     .....

                                                 

     

چقدر سخته وقتی تنها دارایی آدم ...

امیدش باشه .

و چقدر سخت تره که بخوان همین داراییش رو هم ازش بگیرن .....

 

                                                                                                                                                                   (مهسا)http:/parastooye-mohajer.blogfa.com

                                                                                           

ای مرگ از آن لبان خاموشت بوسه ی جاودانه می خواهم

سلام. یه مدت حوصله نوشتن رو نداشتم.اصلا نبودم تا بنویسم.همش سربازی بودم.مرخصی هم که میومدم حوصله نوشتن نداشتم.فقط بعضی وقت ها میومدم و نظرات رو می خوندم.من توی تهران خدمت می کنم.توی وزارت دفاع (سید خندان).همون جایی که وزیر پیشنهادی آقای احمدی نژاد هست.فکر می کردم حتما جای خو بیه.ولی واسه حداقل حقوق انسانی هم ارزش قایل نمیشن.

بگذریم ......     توی این ۷ ماه خدمتم زیاد از این حرف ها زدم.ولی کو گوش شنوا.یه مدت هم هست که به بیماری     کندرمالاسی پاتلا      دچار شدم.دکتر به من میگه باید آب درمانی کنم و تا آخر عمرم نمازم رو نشسته بخونم و زیاد سر پا نمونم وگرنه هر چند وقت در میون باید عمل کنم.این عمل ها هم درمان قطعی نیستن و مثل مرفین عمل می کنن.

بگذریم .........

دلم برای همتون تنگ شده.دوست های واقعی این جا معلوم میشه.کسایی که در نبود من هم به یادم بودن.ازشون ممنونم.

از مهسای عزیزم هم تشکر می کنم که توی این مدت اومد و چند بار آپ کرد.

مهسا جان خیلی خیلی ازت ممنونم.

توی این روزها یه اتفاقی برام افتاده که به معنای جمله ی    عشق چیه؟عاشق کیه؟همش دروغه    بیشتر ایمان میارم.حداقل واسه من یکی ثابت شده.نمی خوام بیشتر از این درباره ی این اتفاق صحبت کنم.

برام دعا کنید که کار انتقالم از تهران به لاهیجان درست بشه و خدمتم زودتر تموم بشه.

یا حق

 

 

خدایا...اگه حکم کنی همه محکومیم......

سلام دوستان عزیز ...امروز هم میخوام تو وبلاگ حسین عزیز اپ کنم ...البته آخرین اپم حساب میشه چون دیگه خودش میاد و زحمت ادامه کار وبلاگش رو بر عهده میگیره امید دارم بازم  تحملم کنید....

داشتم نذر مي­كردم

                        اگر چشمهاي تو مهربان شوند......

                                                                   كه باد وزيد و شمعها خاموش شدند...

خدا میداند آخرین زنگ دنیا کی خواهد خورد ؟ اما آنروز که آخرین زنگ دنیا میخورد ، دیگر نه میشود تقلب کرد و نه میشود دم کسی را دید . آنروز فقط تویی و کارنامه ی اعمالت و معدل نگاه ، نیت . . . و دست و زبانی که بر علیه تو شهادت میدهند .

آنروز تاره میفهمی که دنیا با اینهمه بزرگی ، از جلسه ی امتحان نیز کوچکتر بوده . و میبینی که کنار هر لحظه ات فرشته های ممتحن بودند و هر چه تو مینوشتی آنها هم مینوشتند .

خدا کند آنروز که آخرین زنگ دنیا میخورد ، روز تخته سیاه قیامت ، اسم تو را جزء خوبهابنویسند . خدا کند حواست بوده باشد که زنگهای تفریح آنقدر توی حیاط نمانده باشی که حیات از خاطرت رفته باشد .

خدا کند دفتر زندگیت را جلد کرده باشی و بدانی که دنیا چرکنویسی بیش نیست . . .



خدا میداند آخرین زنگ دنیا که میخورد ، آنوقت است که تو میفهمی زندگی عجب سوال سختی بوده . سوالی که بیش از یکبار نمیتوان به آن پاسخی داد .....یا حق
                                               

                                                         http://koochekhatere.blogfa.com                                                                   

                                                         آخرین ذرات موندن...(مهسا)

             

 

خنده تلخ انسانها همیشه از دلخوشی نیست ..گاهی شکستن دلی کمتر از ادم کشی نیست...

سلام دوستان عزیز ..امروز به پیشنهاد مدیراین وبلاگ(حسین عزیز) می خوام مزاحمتون بشم ...تحملم کنید که صبر شما نشونه بزرگواری شماست...نمیدونم چی باید بگم ...زنده بودنم را برده ام زیر یک علامت سوال بزرگ.....يه جايي اون بالاها يه روز خونه ي ما بود....
خونمونُ گذاشتيم و براي رسيدن به تکامل در مسيري قرار گرفتيم که از زمين مي گذشت ،
پوسته اي زميني انتخاب کرديم ، که برامون قابل تحمل نبود ولي تنها راه براي رسيدن به مقصد بود....
امروز زميني شديم ، بال هامونُ فراموش کرديم هدفمون ُ فراموش کرديم و همينطور مقصدمونُ
به زمين و قالب زميني مون عشق مي ورزيم ....
زمين ، دلمونُ ازمون گرفته ،
يه چيزايي از خونمون تو ذهنمون مونده ، که هوايي مون کرده ....
بيقراريم و راهمون ُ گم کرديم....
صورتمون به آسمون ولي صيرتمون زمينيه....
يه جايي اون بالاها يه نفر هست که چشم به راهمونه.....
يه نفر هست که بهمون عشق مي ورزه ....
اگه حتي يه سراغ هم ازش نگيريم..
هوامونُ داره...
فراموش نکينم..
براي چي اومديم .......

بود سوزی در آهنگم خدايا....

تو ميدانی که دلتنگم خدايا....

دگر تاب پريشانی ندارم....

نه از آهن...نه از سنگم خدايا........  یا حق...

مهسا...مدیروبلاگ ( اخرین ذرات موندن..)

http://koochekhatere.blogfa.com

باز هم تقدیم به حسین خودم

ای دل چنان بنال که آن ماه نازنین

آگه شود از رنج من و عشق پاک من

با او بگو که مهر تو از دل نمی رود

هر چند بسته مرگ کمر به هلاک ما!

                                                 یاس

تقدیم به حسین جونم

آنکه بی باده کند جان مرا مست کجاست؟

                                                          آنکه بیرون کند از جان و دلم دست کجاست؟

آنکه  سوگند  خورم  جز به  سر  او  نخورم

                                                          آنکه سوگند من و توبه ام بشکست کجاست؟

 

از طرف یاس