باز هم تقدیم به حسین خودم

ای دل چنان بنال که آن ماه نازنین

آگه شود از رنج من و عشق پاک من

با او بگو که مهر تو از دل نمی رود

هر چند بسته مرگ کمر به هلاک ما!

                                                 یاس

تقدیم به حسین جونم

آنکه بی باده کند جان مرا مست کجاست؟

                                                          آنکه بیرون کند از جان و دلم دست کجاست؟

آنکه  سوگند  خورم  جز به  سر  او  نخورم

                                                          آنکه سوگند من و توبه ام بشکست کجاست؟

 

از طرف یاس